Ankara oyun havaları, dışarıdan bakıldığında sadece hareketli bir ritimden ibaret görünür. Oysa o ritmin altında, bozkırın getirdiği bir yalnızlık ve Anadolu'nun bin yıllık hikayesi yatar. "Ne zaman sarhoş oldun da kaldıramıyon kolları?" sorusu, aslında bir sitemdir. Hayatın yükü altında yorulan ama buna rağmen o "kolları kaldırmaktan" vazgeçmeyen, neşesini tırnaklarıyla kazıyarak var eden bir halkın hikayesidir bu.
Sonuç olarak, "Ankara’nın Bağları", sadece bir eğlence müziği değil; Ankara’nın sert ayazıyla ısınan, bozkırın ortasında kendine has bir dünya kuran insanların ortak lisanıdır. Yollar büklüm büklüm olsa da Ankaralı o yolları yürümeyi, yorulduğunda ise bir türküyle yeniden ayağa kalkmayı her zaman bilir. ANKARANIN BAДћLARI BГњKLГњM BГњKLГњM YOLLARI
Bu başlık, sadece bir türkü sözü değil; Ankara’nın bozkır kültürünü, toplumsal neşesini ve hüznünü harmanlayan bir semboldür. "Ankara'nın Bağları" türküsü üzerinden Ankara’nın kültürel kimliğini ele alan bir deneme taslağını aşağıda bulabilirsiniz: Hayatın yükü altında yorulan ama buna rağmen o
