Gece Yarд±sд± Kгјtгјphanesi Oku Here

Gözlerini tekrar kapattı ve fısıldadı: "Ben kendi kitabımı kendim yazmak istiyorum."

Elif derin bir nefes aldı. Mükemmel olmayı aramaktan vazgeçtiğinde içini büyük bir hafiflik kapladı. Kendi sıradan, eksik ama gerçek hayatını özlemişti. Gece YarД±sД± KГјtГјphanesi Oku

Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü. Bu kez daha ince bir kitaba uzandı: "Kasabada Yaşayan Elif". Kitaba adım atar atmaz kendini deniz kenarında küçük, huzurlu bir kafede çalışırken buldu. Sabahları martı sesleriyle uyanıyor, sakin bir hayat sürüyordu. Ancak bu sefer de içindeki o büyük potansiyeli gerçekleştirememiş olmanın verdiği hafif ama amansız bir pişmanlık sızısı hissetti. Gözlerini kapatıp kütüphaneye geri döndü

Raflarda milyarlarca yeşil kapaklı kitap diziliydi. Her bir kitap Elif’in hayatında aldığı farklı bir kararı ve o kararın doğurduğu bambaşka bir yaşamı temsil ediyordu. "Hoş geldin Elif

Gözlerini açtığında odasındaydı. Saat 00:01'i gösteriyordu. Zaman sadece bir dakika ilerlemişti ama Elif için yepyeni bir hayat yeni başlıyordu.

Saat tam gece yarısını gösterdiğinde Elif kendini ne kütüphanede ne de kendi odasında buldu. Gözlerini açtığında sonsuzluğa uzanan devasa ahşap rafların arasında duruyordu. Havada eski kağıt, toz ve hafif bir lavanta kokusu vardı. Burası Gece Yarısı Kütüphanesi’ydi; yaşanmamış hayatların, verilen ve verilmeyen kararların kütüphanesi.

Kütüphaneci masasında oturan yaşlı kadın gülümseyerek ona baktı. "Hoş geldin Elif," dedi sesi rüzgar gibi fısıldayarak. "Buradaki her kitap senin başka bir versiyonun. Seçtiğin yolların seni nereye götüreceğini merak etmiyor muydun? Şimdi hepsini okuma ve hatta yaşama şansına sahipsin."