Qarı gedir, ambarı süpürür, təknənin dibini qazıyır, iki ovuc un yığır. Unu xəmir edib yoğurur, kərə yağında bişirir və pəncərənin önünə qoyur ki, soyusun.
Qoğal yolla gedərkən qarşısına bir çıxır:— Qoğal, qoğal, mən səni yeyəcəyəm!— Yemə məni, dovşan qardaş, mən sənə mahnı oxuyaram: "Mən təknə dibindən qazınmışam, ambar içindən süpürülmüşəm, kərə yağında bişmişəm, pəncərədə soyumuşam. Babamdan qaçdım, nənəmdən qaçdım, səndən də qaçacağam, dovşan!" Qoğal diyirlənib dovşandan qaçır. Qogal Nagili Yukle
Bir az gedir, qarşısına bir çıxır:— Qoğal, qoğal, mən səni yeyəcəyəm!— Yemə məni, canavar qardaş, mən sənə mahnı oxuyaram: "Babamdan qaçdım, nənəmdən qaçdım, dovşandan qaçdım, səndən də qaçacağam, canavar!" Qoğal diyirlənib canavardan da qaçır. Necə də qəşəngsən, necə də gözəl ətrin gəlir
Ən sonda Qoğalın qarşısına bir çıxır:— Salam, Qoğal! Necə də qəşəngsən, necə də gözəl ətrin gəlir!Qoğal çox sevinir və mahnısını oxumağa başlayır: "Babamdan qaçdım, nənəmdən qaçdım, dovşandan, canavardan, ayıdan qaçdım, səndən də qaçacağam, tülkü!" Sonra qarşısına bir çıxır:— Qoğal
Qoğal pəncərədə uzanıb qalmaqdan bezir. Pəncərədən skamyaya, skamyadan yerə, yerdən qapıya tərəf diyirlənir. Qapıdan çıxıb həyətə, həyətdən isə yola qaçır.
Sonra qarşısına bir çıxır:— Qoğal, qoğal, mən səni yeyəcəyəm!— Yemə məni, ayı qardaş, mən sənə mahnı oxuyaram: "Babamdan qaçdım, nənəmdən qaçdım, dovşandan qaçdım, canavardan qaçdım, səndən də qaçacağam, ayı!" Qoğal ayını da geridə qoyub yoluna davam edir.
Göy-dən üç alma düşdü: biri nağıl deyənin, biri qulaq asanın, biri də mənim.
